کتاب پدیده اسپرانتو: راه‌حل مشکل زبان بین‌المللی

پدیده اسپرانتو (La Fenomeno Esperanto) نام کتابی است نوشتهٔ ویلیام الد، نویسندهٔ نامدار اسپرانتیست اسکاتلندی که چندین بار نامزد دریافت جایزهٔ ادبی نوبل شد.
این کتاب در سال ۱۹۸۷ به مناسبت جشن صدسالگی زبان اسپرانتو توسط انجمن جهانی اسپرانتو (که دارای روابط رسمی با سازمان ملل متحد و یونسکو است، و مقر آن در شهر رتردام هلند است) منتشر گردید.
فصل‌های ۸ گانهٔ این کتاب به بررسی و معرفی مشکلات ناشی از فقدان زبان مشترک جهانی و ابعاد گسترده و پیامدهای وخیم و گوناگون آن، راه‌حل‌های تئوریک و عملی ارائه‌شده برای حل این مشکل و راه‌حل بهینهٔ ارائه‌شده، یعنی زبان فرا ساختهٔ اسپرانتو و ادبیات و فرهنگ اسپرانتو می‌پردازد. ترجمهٔ فارسی این کتاب به همراه پیوست‌های چهارده‌گانه که توسط احمدرضا ممدوحی اقتباس، ترجمه و تألیف شده است در ایران تحت عنوان «پدیده اسپرانتو: راه‌حل مشکل زبان بین‌المللی» توسط نشر آرویج در سال ۱۳۸۶۶ منتشر و روانه بازار شده است.

کتاب پدیده اسپرانتو

پست مرتبط: رادیو گفتگو: برنامه‌ی اندیشه‌های روبرو، درباره‌ی کتاب “پدیده اسپرانتو“

کتاب زبان جهانی اسپرانتو (تاریخچه و زبان‌شناسی تطبیقی)

کتاب زبان جهانی اسپرانتو (تاریخچه و زبان‌شناسی تطبیقی) نوشته پی یر ژانتون که توسط محمد جواد کمالی ترجمه شده است و در اسفند ۱۳۷۶ به‌وسیله انتشارات عطایی چاپ و منتشر شده است از معدود کتاب‌های آکادمیک و ارزشمندی است که بررسی و واکاوی بسیار دقیقی از زبان بین‌المللی اسپرانتو و جنبش اسپرانتو در جهان و جنبش بین‌المللی آن را به مخاطبان فارسی‌زبان ارائه می‌دهد. این کتاب ابتدا به‌عنوان رسالهٔ دانشگاهی و سپس به‌عنوان کتاب مستقل توسط مترجم در ایران منتشرشده است.

کتاب زبان جهانی اسپرانتو

 کتابشناسی و اطلاعات فنی بیشتر را در این نشانی بخوانید.

دوازده پرسش بنیادی که هر کسی درباره زبان اسپرانتو ممکن است بپرسد

اسپرانتو چیست؟
اسپرانتو یک ابزار ارتباطی مفید میان زبان‌های ناهمسان است. دنیا روز به روز بیشتر و بیشتر بین‌المللی می‌شود. آدم‌ها، پول و کالاها آزادانه‌تر به جریان و حرکت می‌افتند. با این وصف، چون به زبان‌های متفاوتی که به سختی قابل یادگیری است تکلم می‌کنند، افکار کاملا آزاد در تبادل و تعامل قرار نمی‌گیرند. اسپرانتو راه‌حلی است که از سدهای زبانی به خوبی عبور می‌کند. کسی که اسپرانتو را یاد می‌گیرد می‌گوید: “دنیا به روی من باز شده است“.  

چه تعدادی در کل دنیا اسپرانتو بلد هستند؟
بنا به دلایل بسیاری مردم امروزه می‌توانند “طعم” ارتباطات واقعی بین‌المللی را احساس کنند. متأسفانه، هیچ راهی برای این‌که بشود دانست چه تعدادی به اسپرانتو صحبت می‌کنند وجود ندارد، همان‌طور که امکان ندارد بتوان فهمید چه تعدادی زبان لاتین، یا زبان چینی را در خارج از چین می‌فهمند. تعداد علی‌الظاهر رقمی بین پنجاه هزار تا دو میلیون نفر است که رقم دقیقی نیست. در هر حال، اسپرانتو زبانان تعدادشان به‌اندازه کافی زیاد است و به حد مطلوب در سرتاسر کره خاکی ساکن هستند تا بتوانند فرهنگی بین‌المللی را تشکیل دهند.

ادامه نوشته

فرهنگ اسپرانتو

فرهنگ اسپرانتو ناظر بر همه‌ی شئونات فرهنگی برآمده از مشارکت اجتماعی قشرهای مختلف بشری است که به مدد به‌کارگیری زبان بین‌المللی اسپرانتو پدید آمده است. انتشار بیش از ۲۵۰۰۰ کتاب، صدها مجله، و صدها میلیون صفحه‌ی اینترنتی فعال به زبان اسپرانتو، برخورداری از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی ویژه، گروه‌های موسیقی رو به رشد، مجلات معتبری از قبیل موناتو (به اسپرانتو: Monato) و تولید فیلم‌هایی به زبان اسپرانتو، در کنار برخورداری از یک ادبیات اگرچه - در مقایسه با زبان‌های ملی چندهزارساله - نوپا، اما درخشان (ازجمله نامزدی دریافت جایزه ادبی نوبل برای ادبای اسپرانتیست، مانند ویلیام الد و بالدور راگنارسون) در بین گویشوران این زبان، فرهنگی ویژه و پایدار به وجود آورده است.
هم‌چنین، بسیاری از اسپرانتیست‌ها از خدمات گذرنامه‌ای یا پاسپورتا سروو (به اسپرانتو: Pasporta Servo) در جهت مسافرت پربارتر و ارزان‌تر به اقصی نقاط جهان بهره می‌برند. برگزاری مرتب کنگره‌ها یا همایش‌های بین‌المللی و سالانه‌ی اسپرانتو با شرکت به‌طور متوسط دو هزار نفر اسپرانتیست از بیش از ۶۰ کشور دنیا از سال ۱۹۰۵ تاکنون، یکی دیگر از نمودها یا نمودگاه‌های فرهنگ ریشه‌دار اسپرانتو است. +

زبان اسپرانتو در گفتگو با علیرضا دولتشاهی و محمدرضا ترابی

۱۰۳ سال اسپرانتو
زیر ذره بین، روزنامه همشهری شماره ۳۱۴۸ سه شنبه ۴ شهريور ۱۳۸۲ 


اسپرانتو تنها زبان دست‌ساز یا میانجی‌ای است که سازمان یونسکو برای آن سه قطعنامه صادر می‌کند و نکته جالب اینجاست که دولت ایران هم پیش و هم پس از انقلاب به این قطعنامه رأی داده است. و ایران به‌عنوان یکی از اعضای یونسکو می‌پذیرد که زبان اسپرانتو به‌عنوان یک واحد اختیاری در دوره‌های نظام آموزشی آن ارائه شود.

ادامه نوشته

به یاد دکتر لودویک زامنهوف و طرح یک پرسش

به بهانه‌ی گرامیداشت دکتر زامنهوف می‌خواهم در حد پرسشی یاد این انسان نیک‌خواه را گرامی بدارم.
فرهنگ عبارت است از مجموعه‌ی هنجارها و ارزش‌های مشترک یک گروه. آنچه اسپرانتو را از همسان‌های خود (زبان‌های ابداعی دیگر) متمایز می‌کند "فرهنگ" آن است. تصور عمومی از زبان اسپرانتو، زبانی "مکانیکی" و "فاقد روح" است و باور عمومی بر این است که اسپرانتو نمی‌تواند "فرهنگ" داشته باشد چون "جدید" است و نسبت به درخت تناور زبان‌های دیگر جوانه‌ای تازه‌رسته آن‌هم به‌طور مصنوعی، بیش نیست!
این‌که بخواهیم دیگران را به "بی‌فرهنگی" متصف کنیم خود نشانه‌ی ضعف فرهنگی است (!). به تعبیری بی‌فرهنگی وجود ندارد بلکه "تفاوت فرهنگی و ارزشی" وجود دارد که هر گروهی با توجه به تجربیات و آموزه‌های خود بدان دست یازیده است.
همان‌گونه که می‌دانیم کم نبوده‌اند طرح‌های زبانی چه قبل و چه بعد از پیدایش زبان اسپرانتو، اما هیچ‌کدام از آن‌ها وارد عرصه‌ی کاربردی در سطح وسیع نشدند. به باور من افزون بر ویژگی‌های زبان‌شناسی، نداشتن "روح" –که من آن را فرهنگ می‌نامم- از عواملی است که باعث شده آن طرح‌ها در مرحله‌ی "طرح" باقی بمانند و اسپرانتو از مرحله‌ی طرح به "عمل" در آید.
اولین فرهنگ‌مند اسپرانتو، خود دکتر زامنهوف است. ویژگی‌های فرهنگی زامنهوف چنین است:
- نوع‌دوستی: زامنهوف، بشردوست به معنای واقعی است و این بشردوستی نه در حد "شعار" که در عمل او مشهود است. او انسان‌ها را فارغ از رنگ و نژاد و جنسیت و مذهب دوست داشته و با آن‌ها مراوده نموده است.
- دیگر دوستی: همه‌ی ما خواهی‌نخواهی متعلق به "گروه"ی هستیم. در محدوده‌ای زاده می‌شویم و پرورش می‌یابیم و بین "ما" و "دیگران" همیشه فاصله‌ای هست. زامنهوف "دیگر دوست" است او با نوع‌دوستی خود به دیگر دوستی می‌رسد.
- صلح‌دوستی: زامنهوف به معنای واقعی کلمه صلح‌دوست است. اصلاً تلاش برای ابداع اسپرانتو، برای ایجاد امکان صلح و دوستی است. با مطالعه‌ی زندگی این نیک‌مرد موردی یافت نمی‌شود که لحظه‌ای فارغ از دغدغه‌ی صلح‌دوستی، آن‌هم در گستره‌ی جهانی نبوده باشد.

زامنهوف فرهنگ‌ساز و فرهنگ‌پرور
زامنهوف با گفتمان و کردار خود فرهنگی بین‌المللی را ایجاد کرده است که این فرهنگ روزبه‌روز در حال بالندگی و پویایی است. آنچه که او از زمان انتشار زبان اسپرانتو ایجاد کرده است، تقریباً در همه‌ی مرزهای جغرافیایی گسترش یافته است بی یاری حکومتی و یا دولتی!
می‌توان گفت که اسپرانتو از مردمی‌ترین جنبش‌های روزگار ماست که تنها به همت مردمان به‌پیش می‌رود و بالنده‌تر می‌شود. مجموعه‌ی نوشته‌ها، ترجمه‌ها و سخنرانی‌های زامنهوف نشانگر فرهنگی به نام اسپرانتو است که بر غنای آن به‌وسیله‌ی فرهیختگان اسپرانتو از فرهنگ‌های دیگر جهان همچنان افزوده می‌شود.
آنچه می‌خواهم در اینجا بیان کنم تنها در حد یک پرسش است:
ما به‌عنوان اسپرانتودان چه هویتی داریم و ناقل چه فرهنگی هستیم؟
آیا هر اسپرانتودانی ناقل فرهنگ اسپرانتو است؟
به گمان من اگر کسی به این اصول باور داشته باشد از فرهنگ اسپرانتویی برخودار است:
- به رسمیت شناختن "دیگران" و حقوق آن‌ها (حق دیگر بودن)
- چندزبانگی و چند فرهنگی (تنوع فرهنگی)
- باور نداشتن به برتری فرهنگی (رد هرگونه آپارتاید)

+

رادیو گفتگو: برنامه‌ی اندیشه‌های روبرو، درباره‌ی کتاب "پدیده اسپرانتو"

رادیو گفتگو: برنامه‌ی اندیشه‌های روبرو، درباره‌ی کتاب "پدیده اسپرانتو"

روز شنبه ۱۸ آبان ماه ۱۳۸۷ رادیو گفتگو در برنامه‌ی "اندیشه‌های روبرو" با احمدرضا ممدوحی مترجم کتاب "پدیده‌ی اسپرانتو" گفتگویی را انجام داد که در سه نوبت پخش شد. علاقه‌مندان برای شنیدن این گفتگو، که مطالب جالبی را درباره‌ی زبان اسپرانتو و کتاب مذکور در بر دارد، می‌توانند در پیوندهای زیر فایل‌های صوتی را دریافت کنند.

بخش ۱روز شنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۷ ساعت ۲۲:۴۵ رادیو گفتگو
بخش ۲ روز شنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۷ ساعت ۲۲:۴۵ رادیو گفتگو
بخش ۳ روز چهارشنبه ۲۲ آبان ۱۳۸۷ ساعت ۲۲:۴۵ رادیو گفتگو
بخش ۴ روز چهارشنبه ۲۲ آبان ۱۳۸۷ ساعت ۲۲:۴۵ رادیو گفتگو
بخش ۵ روز پنج‌شنبه ۲۳ آبان ۱۳۸۷ ساعت ۲۲:۴۵ رادیو گفتگو
بخش ۶ روز پنج‌شنبه ۲۳ آبان ۱۳۸۷ ساعت ۲۲:۴۵ رادیو گفتگو

لازم به ذکر است که گفتگوکننده این برنامه آقای حسین علیزاده بودند.

مصاحبه‌ با دکتر حسین وحیدی درباره زبان اسپرانتو

در اواسط تیرماه ۱۳۸۱ قرار مصاحبه‌ای با دکتر حسین وحیدی گذاشته شد. بهانه مصاحبه، کسب مجوز برای انتشار مجله پیام سبزاندیشان بود و آشنایی با چندوچون کارهای ارزشمند ایشان در رابطه با زبان اسپرانتو در ایران. از دوست مطبوعاتی خود اکبر فکری خواهش کردم در این مصاحبه همراه و یاریگر من باشد و ایشان هم با مهر و دوستی چنین کردند. قرار مصاحبه و دیدار در منزل استاد بود و حاصل این دیدار و گفتگوی صمیمانه گزارشی است که اکبر فکری تهیه و تنظیم کرده است. این مصاحبه متأسفانه فرصت انتشار نیافت و چندی پیش آن را در آرشیو خود بازیافتم. اینک که ابزارهای نشر کاملاً دگرگون شده است اقدام به انتشار این مصاحبه می‌شود تا ضمن انتشار آن گوشه‌ای از تاریخ شفاهی اسپرانتو در ایران نیز بازگویی شود.
لازم به ذکر است که دکتر حسین وحیدی با راه‌اندازی "آموزش مکاتبه‌ای زبان اسپرانتو" (آزما) نقش بسزایی در گسترش اسپرانتو در دهه ۱۳۶۰ داشتند که افراد بسیاری از نقاط گوناگون کشور به یاری ایشان با زبان اسپرانتو آشنا شده و اقدام به فراگیری آن کردند که یکی از زبان آموزان مکاتبه‌ای ایشان هم من هستم و از این بابت همیشه سپاسگزار ایشان بوده و خواهم بود.
                                                                   م. رضا ترابی

ادامه نوشته

هدف زبان بین‌المللی چیست؟

 در اول آذرماه ۱۳۸۰ سمیناری جهت آشنایی با زبان اسپرانتو در خانه فرهنگ مهرآباد تهران برگزار شد که یکی از سخنرانان آن خانم فریبا نوری مجد صاحب‌امتیاز و مدیرمسئول مجله پیام سبراندیشان بود. اینک متن سخنرانی ایشان:

ادامه نوشته

اسپرانتو، زبانِ بى مرز

اشاره:
در تیرماه ۱۳۸۶ سایت ارجمند "جدید آنلاین" به‌منظور معرفی و انتشار مطلبی گزیده درباره زبان اسپرانتو برای مخاطبان خود ابراز علاقه‌مندی کرد. مصاحبه‌ای کوتاه با رضا ترابی و مطلبی درباره اسپرانتو از احمدرضا ممدوحی حاصل این اقدام بود که در  اینجا می‌توان به اصل آن مراجعه کرد. چون آرشیو این وبلاگ به‌هم‌ریخته است برای حفظ این مطلب و آرشیو مجددآن، بازنشر می‌شود.

اسپرانتو، زبانِ بى مرز

 
احمدرضا ممدوحی، سرنماینده انجمن جهانی اسپرانتو در ايران
 هرچند داشتن یک زبان مشترک جهانی، آرزوی دیرینه بشر بوده، اما نیاز واقعی به چنین زبانی در زمان حاضر - که عصر ارتباطات و تماس‌های فراملی و بین‌المللی است - بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود.
وسایل ارتباط سریع، مانند مسافرت‌های هوایی، اینترنت، تلفن راه دور، تلویزیون‌های ماهواره‌ای و مانند آن، مدت زیادی نیست که در اختیار عموم مردم جهان قرار گرفته و تمامی این پدیده‌های جدید ارتباطی نیاز به زبانی مشترک در بین انسان‌ها را دوچندان ساخته است.
یکی از این زبان‌های اختراعی یا فراساخته، زبان اسپرانتو است که طرفداران و متکلمین میلیونی در سراسر جهان دارد و علاوه بر ترجمه شدن بسیاری از شاهکارهای علمی و ادبی جهان به آن زبان، ادبیات مستقل خود را نیز پیدا کرده است.
زبان اسپرانتو - که در ابتدا " اینترناتسی‌آ لینگوو" یا زبان بین‌المللی نامیده می‌شد - در سال ۱۸۸۷ توسط دکتر لودویک زامنهوف ابداع شد. واژه‌ی "اسپرانتو" به معنی "امیدوار" نام مستعار دکتر زامنهوف در زمان انتشار خودآموز این زبان جدید بوده است. وی امیدوار بود که زبان فراساخته‌ی او هر چه زودتر به‌عنوان زبان مشترک در بین تمامی انسان‌های دنیا مورد استفاده قرار گیرد تا سبب ارتقای تفاهم و دوستی هرچه بیشتر در میان ایشان گردد.
در پاسخ به این سؤال که چرا زبان اسپرانتو از تمامی زبان‌های ابداع شده‌ی پیش و پس از خود موفق‌تر بوده، نظرات گوناگونی بیان شده، که احتمالاً هر یک از آن‌ها نمایانگر بخشی از علل واقعی این پدیده است. برخی، علت موفقیت اسپرانتو را در ساختار آسان و منطقی آن دیده‌اند، در حالی که برخی دیگر منش و رهبری دکتر زامنهوف را در نحوه‌ی پیشبرد این زبان در جهان مؤثر دانسته‌اند. گروهی نیز غنا و قدرت بیان علمی و ادبی آن را علت اصلی موفقیت آن دانسته‌اند.
در این ارتباط گفتنی است که ویلیام اولد (William Auld) نویسنده، روزنامه‌نگار و شاعر اسکاتلندی به خاطر نگارش بیش از ۵۰ کتاب به زبان اسپرانتو نامزد دریافت جایزه‌ی ادبی نوبل گردید. از جمله ترجمه‌های او به زبان اسپرانتو، می‌توان از سونات‌های ویلیام شکسپیر و ارباب حلقه‌های تالکین نام برد. وی اشعار خیام و حافظ را نیز با حفظ وزن به زبان اسپرانتو ترجمه کرده است.
در حال حاضر زبان اسپرانتو زبانی زنده و پویا به شمار می‌رود: انتشار صدها مجله و هزاران کتاب گوناگون به این زبان در سراسر دنیا، برگزاری سمینارها و همایش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی به این زبان و وجود میلیون‌ها صفحه‌ی اینترنتی، حاکی از این امر است.
انتشار فصل‌نامه‌ی "سبزاندیشان" به زبان اسپرانتو و فارسی در ایران و نیز خودآموز فارسی تحت عنوان "آسان‌ترین زبان دنیا"، نشان‌دهنده‌ی رشد این زبان در ایران است.
در زبان اسپرانتو هر کلمه دقیقاً همان‌طور نوشته می‌شود، که خوانده می‌شود، یعنی الفبای آن کاملاً آوائی یا فونتیک است.
قواعد دستوری این زبان نیز بسیار ساده و آسان است و هیچ یک از آن‌ها - برخلاف زبان‌های طبیعی - دارای استثنا نیست. هرچند دایره واژگان این زبان، از هر زبان دیگری وسیع‌تر است، اما فراگیری آن به‌مراتب آسان‌تر از یادگرفتن کلمات دیگر زبان‌هاست، چرا که در زبان اسپرانتو اکثریت قاطع واژه‌ها از تعداد محدودی ریشه‌ی کلمه، آوند و پایانه ساخته می‌شود. مانند تعداد بی‌نهایت زیاد اعداد که تنها با ده رقم صفر تا ۹ ساخته می‌شود. به این دلایل، فراگیری اولیه‌ی اسپرانتو در ظرف چند ماه، و تسلط کامل به آن در ظرف یک یا حداکثر دو سال میسر است.
 
برای دانلود مصاحبه رضا ترابی با جدید آنلاین روی تصویر کلیک کنید!
 

اسپرانتو یعنی ...

برای بعضی‌ها اسپرانتو:
- یک پلِ زبانی است
- بخشی از رنگین‌کمان زبان‌هاست
- بخشی از جنبش بین‌المللیِ آشتی و دوستی است
- ابزاری برای ساختن جهانی بهتر است

                                                                                        
برای بعضی‌ها اسپرانتو:
- یافتن دوستانی جدید در نقاط گوناگون جهان است
- سرگرمیِ دوست‌داشتنی است
- شرکت در فستیوال‌های گوناگون است
- مسافرت ارزان و دلپذیر به سرزمین‌های گوناگون و آشنایی با فرهنگ‌هاست

                                                                                       
برای بعضی‌ها اسپرانتو:
- دستور زبانی جالب است
- بخش مهمی از رشته‌ی میان زبانشناسی است
- پدیده‌ای قابل‌مطالعه است
- زبانی با ساختار نبوغ آمیز است

                                                                                       
برای بعضی‌ها اسپرانتو:
- کانال اطلاعات است
- آموزش درباره‌ی دیگران است
- پروژه‌ی بی‌بدیل است
- مشارکت در سازمان‌های گوناگون است

                                                                                          
برای بعضی‌ها اسپرانتو:
- ازدواج بین‌المللی است
- عشق است
- زبان خانوادگی است
- کودکانی است که اسپرانتو زبان خانوادگی آن‌هاست

                                                                                         
برای خیلی‌ها اسپرانتو:
- دریچه‌ای برای ارتباط‌های بین‌المللی و ایجاد دوستی است
- ابزاری برای دوستی بین ملت‌ها و مردمان است
- تنوع زبانی است تا به‌وسیله‌ی آن همه‌ی زبان‌ها و فرهنگ‌ها در عرصه‌ای برابر قرار گیرند
- ابزاری برای حفاظت از گوناگونی و تنوع زبانی است

                                                                                      
...
اگر بعضی‌ها اسپرانتو را یک خیال‌پردازی می‌دانند چه باک:
- چه کسی در آغاز دهه‌ی ۱۹۹۰ می‌توانست پیش‌بینی کند که دیوار آهنین فرو خواهد ریخت؟
- چه کسی می‌تواند پیش‌بینی کند که در ۵۰ سال آینده، جهان ما چه ساختاری خواهد داشت؟
- ۱۰۰ سال قبل زن‌ها در هیچ کجای جهان حق رأی نداشتند ...
- یادمان باشد که ۳۰ سال پیش اینترنت یک پروژه سری و بسیار محدود بود ...   +

درباره نهج‌البلاغه به زبان اسپرانتو و باقی قضایا ...

از زمانی که اسپرانتو آموختم و به یاد داشته‌ام، همیشه در برشورهای تبلیغاتی اسپرانتو که بیشتر از سوی انتشارات عطایی چاپ می‌شد خیلی در مورد این‌که نهج‌البلاغه به زبان اسپرانتو چاپ شده است تبلیغ می‌شد اما هیچ‌کس نمونه‌ای از آن را سراغ نداشت! تا همین اواخر داشتم به این نتیجه می‌رسیدم که نکند کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است. در سفر اخیری که به لهستان داشتم، در بلاد کفر جمالم به کتاب مستطابی منور شد که حقیقت را کمی تا قسمتی بر من هویدا کرد. در فروشگاه کتاب‌های اسپرانتویی چشمم به این کتاب افتاد:

حکم عربیه
اللام علی
بلغته الاسپرانتو الدولیه
Imamo Ali
Arabaj Maksimoj de la sepa jarcento kaj aliaj diversaj maksimoj
Husen Al-Amili

                            
کتاب در سال ۱۹۶۷ (۱۳۴۵ شمسی) در بغداد به چاپ رسیده است. دارای ۷۸ صفحه و در قطع رقعی است. ناشر انجمن عربی اسپرانتو است (نامی که من برای اولین بار و فقط در این کتاب تاکنون دیده‌ام). ۲۹ صفحه‌ی اول کتاب سخنان برگزیده‌ای از امام اول شعیان علی ابن ابیطالب است که در ۳۴۶ بند گردآوری‌شده است. بقیه‌ی مطالب کتاب گزیده‌ای از سخنان بزرگان عرب است که شامل شکسپیر هم می‌شود! (باید یادآوری کنم که من سال ۱۹۹۸ دیداری با نویسنده‌ی این کتاب که ساکن لندن است داشتم و ۲ روزی را میهمان وی بودم. در طی این ۲ روز یکی از بحث‌های شورانگیز من با حسین العمیلی همین عرب بودن شکسپیر بود. ایشان به ضرس قاطع معتقد بودند که شکسپیر همان شیخ پیر هستند و البته دلایلی هم داشتند که از ادبیات اسلامی و عربی در آثار شکسپیر بسیار می‌توان نمونه آورد و ....).
ازنظر ترجمه کتاب در حد مطلوبی است و ارزش ادبی آن‌هم بی‌نظیر است چون در زبان اسپرانتو از ادبیات دنیای عرب ترجمه‌های بسیار محدود و پراکنده‌ای وجود دارد.
اما آنچه برای من جالب بود تبلیغی بود که درباره‌ی این کتاب در ایران شده بود. وقتی ادعا می‌شود نهج‌البلاغه به اسپرانتو ترجمه‌شده است انتظار این است که حداقل بخش عمده‌ای از آن (اگر نه همه‌ی آن) ترجمه‌شده باشد نه این‌که با ترجمه‌ی جملات محدود و برگزیده‌ای ادعای ترجمه‌ی آن شود. به نظرم این ایراد بر مبلغین اسپرانتو در ایران وارد است که ادعای گزاف نکنند و حقیقت‌گو باشند. چه ایرادی دارد درباره‌ی چیزی که نمی‌دانیم سخنی نگوییم.
در هر حال نسخه‌ای از این کتاب ارجمند در انجمن اسپرانتو ایران موجود است و علاقه‌مندان می‌توانند کپی چاپی یا الکترونیکی آن را دریافت کنند.
حال که صحبت از نهج‌البلاغه شد لازم می‌دانم دراین‌باره خبری اختصاصی هم بگویم:
از چند سال قبل جانبازی نجف‌آبادی که نویسنده‌ی کتاب‌های مذهبی هم هست (آقای محمدرضا کریمی بختیاری) با فراگیری اسپرانتو اقدام به ترجمه‌ی متن کامل نهج‌البلاغه کرده است و حتی بخشی از دست‌نویس ایشان در دفتر انجمن اسپرانتوی ایران موجود است اما هنوز ویرایش نهایی صورت نگرفته است. امیدوارم این کار به سرانجام برسد و ترجمه‌ی نهج‌البلاغه (واقعی) را به اسپرانتو شاهد باشیم.  +

سمبل‌های اسپرانتو

ستاره سبز یکی از سمبل‌های مشهور اسپرانتو است و در پرچم اسپرانتو نیز در گوشه‌ی سمت چپ و بالای آن قرار دارد.
دلیل انتخاب ستاره‌ی پنج پر و رنگ سبز، بدان علت است که ستاره‌ی پنج پر نمادی از پنچ قاره‌ی زمین و در عین حال، یگانگی آن‌هاست. تک ستاره است، که نمادی از ستاره به‌عنوان راهنماست و سبز است که رنگ سبز تقریباً در تمامی فرهنگ‌ها نشانه‌ی امید و آشتی است.


ستاره‌ی سبز را گروهی از اسپرانتودانان به اشکال گوناگون همچون گل سینه و مدال در پوشش خود به مناسبت‌های مختلف استفاده می‌کنند اما این حالت عمومیت ندارد و در استفاده از آن طبیعتاً هیچ‌گونه اجباری وجود ندارد. زامنهوف خود از کاربران این‌گونه مدال‌ها بوده است اما نسل‌های جدید اسپرانتودانان چندان علاقه‌ای به این‌گونه مسائل ندارند گرچه امروزه در همایش‌ها و کنگره‌های اسپرانتویی افراد را می‌توان مشاهده کرد که بنا به "سنت دیرینه" به لباس خود ستاره‌ی سبزی را آویخته‌اند.
انتقادی که نسل‌های جدید به "سنتی‌ها" می‌گیرند این است که آویختن ستاره به‌نوعی "جداسازی" است و این‌که "دیگران" فکر می‌کنند ما یک فرقه هستیم درحالی‌که ما فقط کاربران زبان بین‌المللی و افرادی کاملا عادی هستیم.
کوتاه‌سخن این‌که ستاره‌ی سبز سمبل زبان بین‌المللی اسپرانتو است و همچنان در دنیای اسپرانتو پرتوافشانی می‌کند.

پرچم اسپرانتو
پرچم اسپرانتو سبزرنگ است و گوشه‌ی سمت چپ بالا مربعی سفیدرنگ قرار دارد که در مرکز آن ستاره‌ی سبز قرار دارد.
این پرچم از سال ۱۹۰۵ که اولین کنگره‌ی جهانی اسپرانتو برگزار شد به‌عنوان پرچم رسمی اسپرانتو انتخاب‌شده است و به ثبت رسیده است. در اروپا بعضی از گروه‌ها نسبت به پرچم اسپرانتو خرده گرفته‌اند و بدان انتقاد داشته‌اند چراکه آن را مشابه "پرچم مسلمانان" قلمداد کرده‌اند اما انتقادات فوق هرگز باعث نشد که تغییراتی در پرچم اسپرانتو ایجاد شود.

                                                                                      

سمبل سده‌ی اسپرانتو
از اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰ سمبل جدیدی در جنبش اسپرانتو رایج گشت که به مناسبت صدمین سالگرد انتشار اسپرانتو طراحی‌شده بود. این نماد را یک طراح برزیلی منتشر کرد و امروزه بسیاری از انجمن‌ها سازمان‌های اسپرانتویی به شکل‌های گوناگون از آن استفاده می‌کنند. این نماد در خود چند ویژگی بارز دارد که مختصراً بازگو می‌شود: ۱- حرف اول اسپرانتو و آینه آن را نشان می‌دهد. ۲- سمبل کره‌ی زمین است. ۳- تخم‌مرغی را نشانگر است (ققنوس زبان؟، امید به زایش؟)

+

 

اسپرانتو و بهاییت

هر از چند گاهی از گوشه و کنار برخی نداهایی درباره‌ی این‌که اسپرانتو زبان "بهاییان" هست شنیده می‌شود و طبیعتاً این زمزمه‌ها موجب "هراس" خیلی‌ها می‌شود.
خوب یادم هست زمانی که بیش از ۶ سال بود اسپرانتو می‌دانستم برای اولین بار فردی به من گفت که: "اسپرانتو زبان بهائیت است"، من با شنیدن این جمله یکه خوردم چون در مدت‌زمانی که اسپرانتو می‌خواندم و می‌دانستم به موردی برنخورده بودم که به چنین برداشتی برسم ... لاجرم شروع کردم به تحقیق درباره‌ی صحت‌وسقم این موضوع و این‌که این پندار یا شایعه از کجا نشأت می‌گیرد. اینک آنچه که من توانستم بفهمم:
گروه‌ها و کسانی که به هر دلیلی از اسپرانتو خوششان نمی‌آید برای مقابله با گسترش آن، اسپرانتو را به "اقلیت نامطلوب آن جامعه" تعمیم داده‌اند. مثلاً در ژاپن و ایالات‌متحده آمریکا شایعه کرده بودند که اسپرانتو زبان مشترک "کمونیست‌ها" هست و یا در اتحاد جماهیر شوروی ده‌ها روشنفکر به صرف دانستن اسپرانتو به اعدام محکوم شدند و یا به سیبری تبعید شدند چون در آنجا "شایعه" شده بود که اسپرانتو زبان "امپریالیسم" است و ... نتیجه این که در دوره‌ای اسپرانتو در هر جامعه‌ای منتصب و منصوب به "گروه نامطلوب" شده است. در ایران نیز اسپرانتو از این آسیب مصون نبوده است و کسانی که به عللی از آن خوششان نیامده است در انتصاب آن به "صهیونیسم" و "بهائیت" کم کوشش نکرده‌اند، اما واقعیت چیست؟
واقعیت این است که در ایران از اولین کسانی که به ترویج اسپرانتو اهتمام ورزیدند گروهی از بهاییان ایرانی نیز دخیل بوده‌اند، اما آیا صرف این‌که چون بهاییان در ترویج چیزی مشارکت داشته‌اند "حتماً آن چیز امری مذموم است" دور از خردورزی است. گفتنی است که یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های فعالِ گسترشِ زبانِ اسپرانتو در ایران، "احمد کسروی" است که هیچ‌کس در ضدیت او با بهائیت تردیدی ندارد اما بااین‌همه کسروی در همان زمانی که بهاییان ایرانی برای پیشبرد اسپرانتو تلاش می‌کردند، او نیز به طور مستقل به کار خود می‌پرداخت.
اگر فرض را بر این بگذاریم که هر آنچه را بهاییان بدان اهتمام می‌ورزند نامطلوب است باید دست از زندگی شست! چون بهاییان از اتومبیل استفاده می‌کنند، سوار هواپیما می‌شوند، سوادآموزی می‌کنند و ...
اسپرانتو یک ابزار رسانه‌ای است و نه چیزی بیشتر. همگان حق دارند از آن استفاده کنند و یا استفاده نکنند. در روزگار ارتباطات لحظه‌ای "برچسب‌های کهنه" را خریداری نیست.
طنز روزگار این که زمانی در اروپا آنتی اسلامئیست‌ها می‌گفتند پرچم اسپرانتو، پرچم اسلام است چون سبز است.
و اینک خلاصه آنچه من فهمدم:
ارتباط زبان اسپرانتو با بهائیت به‌اندازه‌ی ارتباط زبان ژاپنی با بهائیت است!

 +

زبان خطرناک!

در اینجا کتابی معرفی می‌شود درباره‌ی اعدام، شکنجه و تبعید اسپرانتودانان در کشورهای مختلف و به ویژه در آلمان نازی و شوروی استالینیستی که تاریخ خونباری را از اسپرانتو و جنبش آن مستند کرده است.
مشخصات کتاب:


La Danĝera Lingvo
Studo pri la persekutoj kontraŭ Esperanto


زبان خطرناک (پژوهشی درباره‌ی پیگردها علیه اسپرانتو)
نویسنده: دکتر اولریش لینز (Ulrich Lins) اسپرانتوشناس آلمانی و محقق برجسته‌ی تاریخ زبان اسپرانتو

                                             
این کتاب که بالغ‌بر ۵۶۰ صفحه می‌باشد به‌گونه‌ای مستند به بررسی اقدامات حکومتی برعلیه اسپرانتو و اسپرانتودانان در کشورهای گوناگون پرداخته است. در ارزشمندی این کتاب همین بس که هیچ تحقیق دانشگاهی درباره‌ی زبان اسپرانتو و تاریخ آن یافت نمی‌شود، که به این کتاب رفرنس داده نشده باشد.
این کتاب تحقیقی شامل اقدامات حکومتی علیه اسپرانتو تا جنگ جهانی دوم را می‌شود و خوشبختانه بعد از جنگ جهانی دوم از موج توطئه‌چینی علیه اسپرانتو و توطئه بینی درباره‌ی اسپرانتو به‌شدت کاسته شد و می‌توان گفت هیچ مورد جدی در این باره پس از دهه‌ی ۱۹۵۰ مشاهده نشده است.
اگر از دیدگاه "دشمن‌شناسی اسپرانتو" بخواهیم به موضوع بنگریم، اسپرانتو سه دشمن بزرگ داشته است:
۱- فاشیست‌ها
۲-کمونیست‌ها
۳- صهیونیست‌ها
خوشبختانه جهان امروز ما نه آن چیزی است که قبلاً بوده است و حالا دیگر موضوع "دشمنی" به "دنیای گذشته" تعلق دارد. جنبش پویای زبان بین‌المللی هوشمندتر از آن است که بخواهد برای خود "دشمن‌تراشی" کند.
کم نیستند کسانی که می‌پندارند "اسپرانتو تهدیدی علیه انگلیسی است" و یا "انگلیسی‌ها نمی‌گذارند اسپرانتو پیشرفت کند". اما حقیقت این است که این‌ها فقط توهم است. اسپرانتو قرار نیست زبانی را تهدید کند، جانشین زبانی شود و ...
اسپرانتو به رشد منطقی خود در تمام ابعادی که لازمه‌ی یک زبان جامع و پویاست ادامه می‌دهد و هیچ‌کس هم نمی‌تواند جلوی رشد آن را بگیرد (همان‌طور که نمی‌توان جلوی آمدن بهار را گرفت).
زبان بین‌المللی یک نیاز است و اسپرانتو زبانی بین‌المللی است. زبانی برای همه و هیچ‌کس!
همگان حق‌دارند آن را بیاموزند و یا نیاموزند. همین!     +

اسپـرانتو یعنـی چـه؟  ?ESPERANTO

اسپرانتو یعنی چه؟                                                                                            
زبان
اسپرانتو زبانی است که برای ارتباط بین مردمان غیر هم‌زبان پدید آمده و به ملیت‌ها و قومیت‌های زبانی این امکان را می‌دهد که توأم با کاربرد آن در عرصه‌ی ارتباطات فراملی، ارزش‌های زبانی خود را پاس بدارند.
بین‌المللی و بی‌طرف
اسپرانتو زبان ملی هیچ کشوری نیست. متعلق به همه و هیچکس است. آموزش و فراگیری آن تهدیدکننده‌ی هیچ فرهنگ و زبان بومی نیست و در استفاده از آن کسی را بر دیگری امتیاز ویژه‌ای نیست و به همین دلیل سازمان یونسکو تاکنون ۲ قطعنامه در حمایت از آموزش، گسترش و به‌کارگیری اسپرانتو صادر کرده است.
آسـان
اسپرانتو به علت ساختار منطقی، زبانی آسان است. دستور زبان آن فاقد قواعد پیچیده و هرگونه استثناء می‌باشد. یادگیری آن در سطح قابل‌قبول طی یک‌ترم تحصیلی امکان‌پذیر است و برای آموزش آن نیاز به سال‌ها وقت و صرف هزینه‌های گزاف نیست. پژوهش‌های انجام‌شده نشانگر آن است که آموزش اسپرانتو از هر زبان دیگری حداقل ۱۰ برابر آسان‌تر است و زبان آموزان اسپرانتو آمادگی بیشتری برای یادگیری زبان‌های دیگر دارند.

چـرا اسپـرانتو می‌آموزیم؟

ایجـاد ارتبـاط و دوستـی
استفاده از اسپرانتو این امکان را به ما می‌دهد که به دور از تفاوت‌های نژادی، قومی، زبانی، فرهنگی و فواصل جغرافیایی به ارتباطی بی‌واسطه با دیگران دست یابیم و فرصت آشنایی با ملل دیگر را داشته باشیم، که این آشنایی می‌تواند به فرآیند صلح و تفاهم بین‌المللی کمک شایانی کند. کتابچه Pasporta Servo به سخن‌گویان اسپرانتو این امکان را می‌دهد که در مسافرت به کشورهای دیگر هزینه کمتری داشته باشند.
شـرکت در گـردهم آیی‌های بیـن‌المللی
سخنگویان اسپرانتو می‌توانند در صدها همایش و گردهم‌آیی علمی، فرهنگی و اجتماعی بین‌المللی از جمله کنگره بین‌المللی اسپرانتو (UK)، کنگره بین‌المللی جوانان اسپرانتودان (IJK) و... که هر سال در کشورهای گوناگون برگزار می‌شود، شرکت کنند.

چـگونه اسپـرانتو را بیاموزیم؟

کتـاب‌ها و دوره‌هـای آموزشی
با استفاده از فیلم، نوار، کتاب‌های خودآموز، دوره‌های آموزش مکاتبه‌ای و شرکت در دوره‌های حضوری و آنلاین در اینترنت که در مقاطع مختلف آموزشی برگزار می‌شود. با صرف کمتر از ۱۰۰ ساعت وقت مفید، می‌توان در سطح توانایی ایجاد ارتباط مطلوب به اسپرانتو مسلط شد.
آموزش آنلاین
سایت لرنو! به چندین زبان دنیا از جمله به زبان فارسی آموزش اسپرانتو را از الفبا تا مراحل عالی آن را به‌رایگان برای علاقه‌مندان عرضه می‌کند.
آدرس بـرای دریـافت اطلاعـات بیشتـر
برای دریافت هرگونه اطلاعات درباره‌ی اسپرانتو، دوره‌های حضوری و کتاب‌های آموزشی آن در ایران، با نشانی‌ زیر تماس بگیرید:
انحمن اسپرانتوی ایران  و یا ارسال رایانامه به نشانی:  info@espero.ir

قطعنامه‌های یونسکو در رابطه با زبان اسپرانتو


در دو مورد، کنفرانس عمومی یونسکو قطعنامه‌ی ویژه‌ای را در رابطه با اسپرانتو تصویب نموده است. قطعنامه‌ی چهارمین کنفرانس عمومی (مونته ویدئو ۱۹۵۴) حاصل تلاشی چندین ساله با هماهنگی سازمان جهانی اسپرانتو به‌ویژه عضو هیأت رئیسه آن پروفسور Ivo Lapenna بود. قطعنامه گرامی‌داشت صدمین سال تولد اسپرانتو، که در بیست و سومین کنفرانس عمومی (سوفیا ۱۹۸۵) تصویب شد، ثمره‌ی همکاری سی ساله و تماس‌های خوب هیأت‌های نمایندگی چندین ملیت بود. این دو قطعنامه با هم، پذیرش ارزشمندی اسپرانتو را تشکیل می‌دهد، که توسط این سازمان جهانی مهم صادرشده است. هرچند در سال ۱۹۹۳ کنفرانس عمومی مجدداً درباره اسپرانتو به بحث پرداخت، اما قطعنامه‌ی‌پیشنهادی ایتالیا به حد نصاب نرسید و به‌عنوان سندِ کاری باقی ماند.

کنفرانس عمومی یونسکو
IV.1.4.422 کنفرانس عمومی پس از بحث درباره‌ی گزارش دبیرکل درباره‌ی درخواست جهانی برای حمایت از اسپرانتو:
IV.1.4.4221 نتایج حاصله از به‌کارگیری اسپرانتو در زمینه تبادلات تفاهم‌آمیز بین‌المللی و برای نزدیک کردن مردم جهان به یکدیگر را موردتوجه قرار می‌دهد،
IV.1.4.4222 تأیید می‌کند که این نتایج با اهداف و آرمان‌های یونسکو هم‌خوانی دارد.
IV.1.4.4223 یادآوری می‌کند که بسیاری از دولت‌های عضو آمادگی خود را برای اجرا یا پذیرش آموزش اسپرانتو در مدارس یا مؤسسات آموزش عالی اعلام نموده‌اند، و از این دولت‌های عضو می‌خواهد که دبیرکل را در جریان نتایج حاصله در این زمینه قرار دهند.
IV.1.4.4224 به دبیرکل مأموریت داده می‌شود تا پیشرفت حاصل از به‌کارگیری اسپرانتو را در زمینه علوم، آموزش و فرهنگ پیگیری نموده، و با این هدف با سازمان جهانی اسپرانتو در زمینه‌های مشترک مربوط به هردو سازمان همکاری نماید.
                               کنفرانس عمومی یونسکو، مونته ویدئو، ۱۹۵۴


جشن صدمین سال اسپرانتو
کنفرانس عمومی،
با در نظر گرفتن این‌که در نشست سال ۱۹۵۴، که در مونته ویدئو برگزار گردید، توسط قطعنامه‌ی IV.1.4.422-4224 نتايج حاصله از زبان بین‌المللی اسپرانتو در زمینه تبادلات تفاهم‌آمیز دوجانبه میان مردم جهان را موردتوجه قرار داد و تأیید نمود که این نتایج با اهداف و آرمان‌های یونسکو هم‌خوانی دارند،
با یادآوری این‌که اسپرانتو در طی این فاصله زمانی پیشرفت قابل‌توجهی به‌عنوان ابزار تفاهم بین مردم و فرهنگ کشورهای گوناگون داشته، و در اغلب مناطق جهان و اغلب فعالیت‌های انسانی توسعه یافته است.
با تشخیص قابلیت‌های عظیمی، که اسپرانتو برای تفاهم بین‌المللی و ارتباطات بین مردم با ملیت‌های مختلف عرضه می‌دارد،
با تأکید بر مشارکت بسیار مهم جنبش اسپرانتو، و به‌ویژه سازمان جهانی اسپرانتو، در پیشبرد آگاهی‌ها درباره فعالیت‌های یونسکو و همچنین همکاری در این فعالیت‌ها، آگاه از این واقعیت که در سال ۱۹۸۷ صدمین سال حیات اسپرانتو جشن گرفته خواهد شد.
۱- به جنبش اسپرانتو به خاطر صدمین سالگردش تبریک می‌گوید.
۲- از دبیرکل می‌خواهد که به‌دقت تکامل اسپرانتو را به‌عنوان ابزاری برای بهبود تقاهم بین ملت‌ها و فرهنگ‌های مختلف دنبال نماید.
۳- از دولت‌های عضو دعوت می‌نماید صدمین سالگرد اسپرانتو را با برگزاری گردهمایی‌ها، صدور بیانیه‌ها، چاپ تمبرهای ویژه، و موارد مشابه گرامی داشته، و تشکیل گروه تحقیقاتی درباره مشکل زبان و درباره اسپرانتو را در مدارس و مؤسسات آموزش عالی خود ترغیب نمایند.
۴- به سازمان‌های غیردولتی توصیه می‌نماید در جشن صدمین سال اسپرانتو شرکت نموده، و امکان به‌کارگیری اسپرانتو به‌عنوان ابزاری برای گسترش هرگونه اطلاعات بین اعضای خود، و نیز اطلاع رسانی درباره فعالیت‌های یونسکو، را بررسی نمایند.
                                       کنفرانس عمومی یونسکو، سوفیا، ۱۹۸۵

وبلاگ «کتاب‌شناسی اسپرانتو»

«کتاب‌شناسی اسپرانتو» عنوان وبلاگی است که حاصل تلاش علی اصغر کوثری در طی چندین سال است که در نشانی زیر گردآوری شده است.

http://bibliografio.parsiblog.com/
«کتاب‌شناسی اسپرانتو» هر آنچه که در ایران درباره اسپرانتو منتشر شده است را در بر می‌گیرد و منبع ارزشمندی برای مطالعه و تحقیق درباره زبان اسپرانتو را برای علاقه‌مندان فراهم می‌کند.