جشنواره هفته‌ای با زبان‌ها در فرهنگسرای بهمن

موسسه‌ی سبزاندیشان در جشنواره‌ی زبان‌ها که از 20 تا 24 دی ماه برگزار می‌شود حضور خواهد داشت. مقدم علاقه‌مندان را در غرفه‌ی اسپرانتو گرامی می‌داریم.

زمان:

 چهارشنبه 20 دی تا یکشنبه 24 دی

مکان:

فرهنگسرای بهمن، گالری شماره2 غرفه شماره ۱۰

سمینار آشنایی با زبان اسپرانتو در مرکز فرهنگی- هنری تهران

روز پنجشنبه 28 دی ماه به منظور معرفی زبان بین‌المللی اسپرانتو برنامه‌ای مرکز فرهنگی- هنری تهران از ساعت 18 تا 20 برگزار خواهد شد.

برنامه‌ شامل معرفی زبان اسپرانتو، کاربرد و کارایی اسپرانتو در دنیای امروز و مروری بر تاریخچه‌ی اسپرانتو در کشورمان ایران خواهد بود.

حضور همگان در این برنامه آزاد است.

 نشانی محل برگزاری برنامه:

تهران خیابان شریعتی بالاتر از سه‌راه طالقانی، روبروی بهار شیراز – مجتمع فرهنگی هنری تهران

تلفن: 14-77538711

زمان: پنج‌شنبه 28 دی ماه ساعت 18

انجمن اسپرانتوی ایران برگزار می‌کند:

دوره‌ی تئوری موسیقی برای اعضای علاقه‌مند و سایر دوستداران موسیقی

انجمن اسپرانتوی ایران در نظر دارد این دوره‌ی تئوریک را در محل انجمن برای  اعضای علاقه‌مند و سایر دوستداران موسیقی برگزار نماید. به همین منظور روز دوشنبه 25 دی ماه جلسه‌ی توجیهی برگزار خواهد شد.

از کسانی که مایلند در دوره‌ی فوق شرکت کنند دعوت می‌شود تا در این جلسه حضور یابند.

زمان: دوشنبه 25 دی ماه ساعت 18

نشانی: خیابان انقلاب - بین مفتح و بهار- خیابان خاقانی کوچه علیزاده پلاک ۳۳

 تلفن: 88348929

زبان خطرناک!

در ارتباط با پست قبلی اینجا کتابی را معرفی می‌کنم تا ادعای بدون مدرکی نکرده باشم (درباره‌ی اعدام، شکنجه و تبعید اسپرانتودانان در کشورهای مختلف وبه‌ ویژه در آلمان نازی و شوروی استالینیستی).

مشخصات کتاب:

La Danĝera Lingvo (Studo pri la persekutoj kontraŭ Esperanto)

زبان خطرناک(پژوهشی درباره‌ی پیگردها علیه اسپرانتو)

نویسنده: دکتر اولریخ لینز (Ulrich Lins)اسپرانتوشناس آلمانی و محقق برجسته‌ی تاریخ زبان اسپرانتو

این کتاب که بالغ بر 560 صفحه می‌باشد به گونه‌ای مستند به بررسی اقدامات حکومتی بر علیه اسپرانتو و اسپرانتودانان در کشورهای گوناگون پرداخته است. در ارزشمندی این کتاب همین بس که هیچ تحقیق دانشگاهی درباره‌ی زبان اسپرانتو و تاریخ آن یافت نمی‌شود، که بدان رفرنس داده نشده باشد.

این کتاب تحقیقی شامل اقدامات حکومتی علیه اسپرانتو تا جنگ جهانی دوم را می‌شود و خوشبختانه بعد از جنگ جهانی دوم از موج توطئه چینی علیه اسپرانتو و توطئه‌بینی درباره‌ی اسپرانتو به شدت کاسته شد و می‌توان گفت هیچ مورد جدی در این باره پس از دهه‌ی 1950 مشاهده نشده است.

اگر از دیدگاه "دشمن‌شناسی اسپرانتو" بخواهیم به موضوع بنگریم، اسپرانتو 3 دشمن بزرگ داشته است: 1- فاشیست‌ها 2-کمونیست‌ها 3- صهیونیست‌ها

خوشبختانه جهان امروز ما نه آن چیزی است که قبلا بوده است و حالا دیگر موضوع "دشمنی" به "دنیای گذشته" تعلق دارد. جنبش پویای زبان بین‌المللی هوشمندتر از آن است که بخواهد برای خود "دشمن‌تراشی" کند.

کم نیستند کسانی که می‌پندارند "اسپرانتو تهدیدی علیه انگلیسی است" و یا "انگلیسی‌ها نمی‌گذارند اسپرانتو پیشرفت کند".  اما حقیقت این است که این‌ها فقط توهم است. اسپرانتو قرار نیست زبانی را تهدید کند، جانشین زبانی شود و ...

اسپرانتو به رشد منطقی خود در تمام ابعادی که لازمه‌ی یک زبان جامع و پویاست ادامه می‌دهد و هیچکس هم نمی‌تواند جلوی رشد آن را بگیرد (همانطور که نمی‌توان جلوی آمدن بهار را گرفت).

زبان بین‌المللی یک نیاز است و اسپرانتو زبانی بین‌المللی است. زبانی برای همه و هیچکس!

همگان حق دارند آن را بیاموزند و یا نیاموزند، همین!

هر از چند گاهی از گوشه و کنار برخی نداهایی درباره‌ی این‌که اسپرانتو زبان "بهاییان" هست شنیده می‌شود و طبیعتا این زمزمه‌ها موجب "هراس" خیلی‌ها می‌شود.

خوب یادم هست زمانی که بیش از 6 سال بود اسپرانتو می‌دانستم برای اولین بار فردی به من گفت که: "اسپرانتو زبان بهاییت است"، من با شنیدن این جمله یکه خوردم چون در مدت زمانی که اسپرانتو می‌خواندم و می‌دانستم به موردی برنخورده بودم که به چنین برداشتی برسم ... لاجرم شروع کردم به تحقیق درباره‌ی صحت و سقم این موضوع و این که این پندار یا شایعه از کجا نشات می‌گیرد. اینک آنچه که من توانستم بفهمم:

گروه‌ها و کسانی که به هر دلیلی از اسپرانتو خوششان نمی‌آید برای مقابله با گسترش آن، اسپرانتو را به "اقلیت نامطلوب آن جامعه" تعمیم داده‌اند. مثلا در ژاپن و ایالات متحده آمریکا شایعه کرده بودند که اسپرانتو زبان مشترک "کمونیست‌ها" هست و یا در اتحاد جماهیر شوروی ده‌ها روشنفکر به صرف دانستن اسپرانتو به اعدام محکوم شدند و یا به سسیبری تبعید شدند چون در آن‌جا "شایعه" شده بود که اسپرانتو زبان "امپریالیسم" است و ...  نتیجه این که در دوره‌ای اسپرانتو در هر جامعه‌ای منتصب و منصوب به "گروه نامطلوب" شده است. در ایران نیز اسپرانتو از این آسیب مصون نبوده است و کسانی که به عللی از آن خوششان نیامده است در انتصاب آن به "صهیونیسم" و "بهاییت" کم کوشش نکرده‌اند، اما حقیقت چیست؟

حقیقت این است که در ایران از اولین کسانی که به ترویج  اسپرانتو اهتمام ورزیدند گروهی از بهاییان ایرانی نیز دخیل بوده‌اند، اما آیا صرف این‌که چون بهاییان در ترویج چیزی مشارکت داشته‌اند "حتما آن چیز امری مذموم است" دور از خردورزی است. گفتنی است که یکی از بزرگترین چهره‌های فعالِ گسترشِ زبانِ اسپرانتو در ایران، "احمد کسروی" است که هیچ کس در ضدیت او با بهاییت تردیدی ندارد اما با این همه کسروی در همان زمانی که بهاییان ایرانی برای پیشبرد اسپرانتو تلاش می‌کردند، او نیز به طور مستقل به کار خود می‌پرداخت.

اگر فرض را بر این بگذاریم که هر آنچه را بهاییان بدان اهتمام می‌ورزند نامطلوب است باید دست از زندگی شست! چون بهاییان از اتومبیل استفاده می‌کنند! سوار هواپیما می‌شوند! سوادآموزی می‌کنند! و ...

اسپرانتو یک ابزار رسانه‌ای است و نه چیزی بیشتر. همگان حق دارند از آن استفاده کنند و یا استفاده نکنند. در روزگار ارتباطات لحظه‌ای "برچسب‌های کهنه" را خریداری نیست.  

طنز روزگار این که زمانی در اروپا آنتی اسلامئیست‌ها می‌گفتند پرچم اسپرانتو، پرچم اسلام است چون سبز است.

http://pekin.blogfa.com/post-27.aspx 

روز چهارشنبه 20 دی ماه به منظور معرفی زبان بین‌المللی اسپرانتو برنامه‌ای در تالار امیرکبیر کتابخانه‌ی عمومی کرج از ساعت 15 تا 18 برگزار خواهد شد.

حضور همگان در این برنامه آزاد است.

نشانی محل برگزاری برنامه:

کرج – چهارراه دانشکده – کتابخانه عمومی کرج – تالار امیرکبیر

زمان: چهارشنبه 20 دی ماه ساعت 15

سمبل‌های اسپرانتو

ستاره سبز یکی از سمبل‌های مشهور اسپرانتو است و در پرچم اسپرانتو نیز در گوشه‌ی سمت چپ و بالای آن قرار دارد.

دلیل انتخاب  ستاره‌ی پنج ‌‌پر و رنگ سبز، بدان علت است که ستاره‌ی پنج پر نمادی از پنچ قاره‌ی زمین و در عین حال، یگانگی آن‌هاست. تک ستاره است، که نمادی از ستاره به‌عنوان راه‌نماست و سبز است که رنگ سبز تقریبا در تمامی فرهنگ‌ها نشانه‌ی امید و آشتی است.

ستاره‌ی سبز را گروهی از اسپرانتودانان به اشکال گوناگون همچون گل سینه و مدال در پوشش خود به مناسبت‌های مختلف استفاده می‌کنند اما این حالت عمومیت ندارد و در استفاده از آن‌ طبیعتا هیچ‌گونه اجباری وجود ندارد. زامنهوف خود از کاربران این گونه مدال‌ها بوده است اما نسل‌های جدید اسپرانتودانان چندان علاقه‌ای به این‌گونه مسائل ندارند گرچه امروزه در همایش‌ها و کنگره‌های اسپرانتویی افراد را می‌توان مشاهده کرد که بنا به "سنت دیرینه" به لباس خود ستاره‌ی سبزی را آویخته‌اند.

انتقادی که نسل‌های جدید به "سنتی‌ها"می‌گیرند اینست که آویختن ستاره به نوعی "جداسازی" است و  این‌که "دیگران" فکر می‌کنند ما یک فرقه‌ هستیم در حالی که ما فقط کاربران زبان بین‌المللی هستیم.

کوتاه سخن این‌که ستاره‌ی سبز سمبل زبان بین‌المللی اسپرانتو است و همچنان در دنیای اسپرانتو پرتو افشانی می‌کند.

پرچم اسپرانتو

پرچم  اسپرانتو سبز رنگ است و گوشه‌ی سمت چپ بالا مربعی سفید رنگ قرار دارد که در مرکز آن ستاره‌ی سبز قرار دارد.

این پرچم از سال 1905 که اولین کنگره‌ی جهانی اسپرانتو برگزار شد به‌عنوان پرچم رسمی اسپرانتو انتخاب شده است و به ثبت رسیده است. در اروپا بعضی از گروه‌ها نسبت به پرچم اسپرانتو خرده گرفته‌اند و بدان انتقاد داشته‌اند چرا که آن را مشابه "پرچم مسلمانان" قلمداد کرده‌اند اما انتقادات فوق باعث نشد که تغییراتی در پرچم اسپرانتو ایجاد شود.

سمبل سده‌ی اسپرانتو

از اوایل دهه‌ی 1980 سمبل جدیدی در جنبش اسپرانتو رایج گشت که به مناسبت سدمین سالگرد انتشار اسپرانتو طراحی شده بود. این نماد را یک طراح برزیلی منتشر کرد و امروزه بسیاری از انجمن‌ها سازمان‌های اسپرانتویی به شکل‌های گوناگون از آن استفاده می‌کنند. این نماد در خود چند ویژگی بارز دارد که مختصرا بازگو می‌شود: 1- حرف اول اسپرانتو و آینه آن را نشان می‌دهد. 2- سمبل کره‌ی زمین است. 3- تخم‌مرغی را نشانگر است(ققنوس زبان؟)